Święto Środka Jesieni ma długą historię. Podobnie jak inne tradycyjne święta, rozwijało się i kształtowało stopniowo. Starożytni cesarze mieli rytualny system składania ofiar słońcu wiosną i księżycowi jesienią. Słowo „Środek Jesieni” zostało już wspomniane w księdze „Zhou Li”. Później arystokraci i uczeni poszli w ich ślady. Podczas Święta Środka Jesieni, patrząc na jasny i okrągły księżyc na niebie, obserwując kult i powierzając mu uczucia, zwyczaj ten rozprzestrzenił się wśród ludu i stał się tradycją aż do czasów dynastii Tang. Zwyczaj oddawania czci księżycowi jest jeszcze bardziej znany, ponieważ Święto Środka Jesieni stało się stałym świętem. „Księga Tang Taizong Ji” odnotowuje „Święto Środka Jesieni 15 sierpnia”. Święto to panowało w dynastii Song aż do dynastii Ming i Qing. Równie sławne jak Nowy Rok, stało się jednym z głównych świąt państwowych.

Legendy Święta Środka Jesieni są bardzo bogate. Mity takie jak lot Chang'e na Księżyc, Wu Gang ścinający osmantusa czy medycynę tłuczenia królika jadeitowego są szeroko rozpowszechnione.

Hiearns życzą wszystkim członkom rodziny ponownego spotkania!